કલંક

મારા ગર્ભના પોલાણમાં પ્રસરી રહ્યું છે વેરાન રણ લીલાછમ્મ થવા મથતાં મારા સ્ત્રીત્વને નિર્મૂળ કરી દે છે એનો ભૂખાળવો ઝંઝાવાત પણ મને તો ગમે છે ભૂરાંભમ્મર ઝાંઝવા અને પ્રસવની પીડા પણ એથી જ અવતારું છું રોજ એકાદ-બે ઝાંઝવાં કલંકોને ધોતી રહું છું એ રીતે...

-The Poetry Tales

શોધ

વરસાદમાં ઝબકોળાયેલા શહેરની વચ્ચે ઊભો છું હું-- કોરોકટ્.... મારા હિસ્સાનું આકાશ તો પોતાની પાંખોમાં સમેટીને લઈ ગયું છે કોઈ પંખી. હથેળીમાં થીજેલું વાદળ લઈ હું ભટક્યા કરું છું હવે મારા હિસ્સાના સૂર્યને શોધવા...

-The Poetry Tales

સંબંધ

સંબંધની બટકણી ડાળ પરથી ખરતાં રહ્યાં મારાં સપનાઓ એક પછી એક... હવે થાક લાગે છે નવા ફળદ્રુપ પ્રદેશની શોધમાં ભટકવાનો...

-The Poetry Tales

સવાર

સવાર એટલે તકિયાને તકિયા તરીકે સ્વીકારી લેવાનો સમય...

-The Poetry Tales

સંહાર.....

રાતનો આસવ ઘોળી ચકચૂર, અલ્લડ, બેફામ.. મારી પાંપણોનાં દ્વાર તોડી અતિક્રમે તારી સ્મૃતિ- સંહાર એની પ્રકૃતિ સુંવાળા સ્વપ્નોનો સ્વાંગ રચી મને ભરમાવે ને પછી પોતાના વિકરાળ પંજાથી મને ચૂંથ્યા કરે રાત આખી- આખરે જંગ જીતે ને મારા અસ્તિત્વના પરાજિત ગઢ પર લહેરાવે વિજય-પતાકા સવારે હું શ્વેત ચાદરમાંથી સમેટું મારી સ્વસ્થતાના કણસતાં ટુકડાઓ...

-The Poetry Tales

મૌન

તારા મૌનનો પહાડ લાંઘું એટલો વધે ...

-The Poetry Tales

મોતી...

તારી નફરતના અતલ દરિયામાં ગોતા મારી, જો ! હું સમજણનું મોતી ગોતી લાવ્યો ...

-The Poetry Tales

છેવટે...

વાસ્તવિકતાના કાળમીંઢ પાષાણો અને મારા સ્વપ્ન સાગરના ઉન્મુક્ત મોજાંઓ... છેવટે તો નર્યાં ફીણ ...

-The Poetry Tales

મારો પરિવાર..

મારો પરિવાર એટલે સાંજ... દરિયો... રેતી... ઉદાસી... અને હું...

-The Poetry Tales

તરસ..

મારી જીવલેણ તરસની ચરમસીમા અને તારા પ્રતિભાવનું એક બુંદ.... જાણે આખું જીવન તર-બતર !

-The Poetry Tales

યુદ્ધ..

કાળી રાતની યુદ્ધ-ભૂમિ પર 

તારા સ્વપ્નોની સેનાએ મારી નિઃશસ્ત્ર ઊંઘ પર હલ્લો કર્યો.. 

મારી ઊંઘનું સામ્રાજ્ય તહસ-નહસ... 

ને તારી યાદની કાળ-કોટડીમાં 

હું બંદીવાન સમ્રાટ...

-The Poetry Tales