અભિશાપ....

તને ખૂબ ચાહું છું..

પણ શાપિત છે મારો પ્રેમ,

આદિકાળથી.....

અનંત જન્મો સુધી તને ચાહતા રહેવાનો

અને

તને અનંત ઝખમો આપતા રહેવાનો શાપ છે મારે માથે…

તને આલિંગુ અને તીક્ષ્ણ નહોર ફૂટી નીકળે છે મારા પંજાઓને..

ઉઝરડા પાડી બેસું તારા મન પર...

તને ચૂંબન કરવા ધારું અને

ડ્રેક્યુલાના દાંત ઉગી નીકળે મને..

લોહી નિંગળતા તારા સ્વપ્નો ને જોયા કરું

તારી નિર્દોષ આંખોમાં..

ને તારી આંખો..

જોયા કરે છે મને..

એજ ભાવ થી ..એજ ભક્તિ થી...

એજ પ્રેમ થી... એજ તરસ થી...

જોયા કરે છે મને,

તારી એજ સ્વપ્ન-સભર આંખો...

તું તારા અભિશાપની વારતા માંડે છે...

પીડાની આરપાર નીકળીને જ પ્રેમ-પ્રાપ્તિ નો અભિશાપ....

અભિશાપિત છે આપણો પ્રેમ..

પીડાને તાંતણે બંધાયેલા રહેવું

એજ

આપણી નિયતિ....


- The Poetry Tales

ચકલી ઉડે ફુરરરર.....

એક ચકલા અને એક ચકલીને એક દિવસ અચાનક મળવાનું થયું.

ચકલીને જોતાંજ ચકલાના કાનમાં તો બૉલીવુડ રૉમ-કોમના ગીતો ગુંજવા લાગ્યા..

ચકલાની તો જાણે આખી દુનિયા સ્લૉ-મોશનમાં ચાલી ગઈ...

ચકલીએ પણ તો પોતાની પાંખો વીંઝીને ઈશારો આપ્યોજ હતો ને;

એટલે ચકલાથી તો રહેવાયું જ નહિં..

એણે તો કહી દીધું ચકલીને “ચીં..ચીં..(આઈ લવ યુ )”

થોડા સમય બાદ ભલે, પણ ચકલીએ જવાબ દીધો “ચું..ચું.. (મી ટુ !)”

ચકલો તો ભઈ રાજીનો રેડ..

પછી એક દિવસ ચકલાએ ચકલીને કહ્યું-

“ચલ આપણે આપણો સંબંધ કમીટ કરીએ “

ચકલીએ પાંખો વીંઝી

આ ઈશારો સમજી ચકલાએ તો પાંખો કાપી;

પોતાની અને ચકલીની પણ...

થોડા દિવસો પછી પાંખો વધી એટલે ફરીથી ટ્રીમ કરી..

ચકલો તો પ્રેમ કરતો રહ્યો અને પાંખો ટ્રીમ કરતો રહ્યો...

અને ઉડવાનું ભૂલતો રહ્યો....

પણ પાંખ એટલે ઉગવાનું નામ,

અને ઉડવાનું નામ....

એક દિવસ ચકલી કહે “ ચલ આપણે ચકલી ઉડે ફુરરરર રમીયે”

જસ્ટ ફોર અ ચેન્જ આ રમત રમી શકાય એટલે ચકલાએ હા પાડી.

ચકલી બોલી “ ચકલો ઉડે? “

ચકલો કહે “ના ઉડે..”

ચકલો બોલ્યો “ ચકલી ઉડે?”

ને

ચકલી ઉડી ગઈ..ફુરરરર.....

- The Poetry Tales